Business as usual, maar niet in Brussel

Een greep uit de zaken die de Belgische en Vlaamse politiek de laatste week beheersen. Voorop is er het recente nieuws van de Panama-Papers; meer dan 732 Belgen figureren op de lijst creatievelingen die via constructies in Panama Belgische belastingen ontduiken. Alvast Belgiës rijkste familie Spoelberch is erbij, een belangrijke aandeelhouder van het internationale bierconcern Inbev. Ook het begrotingsconclaaf, zoals dat hier heet, is opnieuw opgestart, waarbij de christendemocraten allicht opnieuw een vermogenswinstbelasting naar voren zullen schuiven, en de N-VA wil snijden in de sociale zekerheid, waarmee beide regeringspartijen elkaar gegijzeld houden. De op 1 april ingevoerde kilometerbelasting voor vrachtwagens zorgt ondertussen voor kilometerlange files aan de grens, want ofwel werkt de installatie niet, ofwel beschikken internationale transporteurs nog niet over het nodige materieel in hun trucks. Of ze stoten op weblokkades van boze Waalse truckers. Brussels Airlines vliegt ondertussen terug vanop de luchthaven in Zaventem. Er werd een parlementaire onderzoekscommissie naar de aanslagen ingericht; die krijgt binnenkort ook een voorzitter, waarschijnlijk de bekwame en ervaren Vlaamse liberaal en oud-minister-president Patrick Dewael (al is dat nog niet officieel op het moment dat ik dit schrijf).

Probleem Brussel

Het normale leven gaat dus opnieuw zijn gangetje in België. In héél België. Neen, één stad vormt de uitzondering, hoewel het de meest genetwerkte en centrale stad is van het land. Brussel.

53%  van de hotelkamers in Brussel staat leeg. De winkelstraten liggen er verlaten bij. De musea profiteren niet van de twee weken lange paasvakantie. Cafés en restaurants sluiten steeds vaker de deuren, en dan niet omwille van de net ingevoerde ‘witte kassa’ die zwartwerk in de horeca moet tegengaan. Toeristen blijven massaal weg uit Brussel, en zo ook de Vlamingen die anders graag gaan shoppen of cultuur consumeren in de hoofdstad.

In datzelfde Brussel voert ondertussen de stilaan geïsoleerde Franstalige socialistische burgemeester een achterhoedegevecht uit, daarin gesteund door de Vlaamse openbare zender VRT.

Burgemeester Yvan Mayeur weigert ‘extreemrechtse’ betogers, maar klaagt zijn eigen politie aan wanneer die het heersende samenscholingsverbod doet naleven en álle betogers – dus ook ‘extreemlinkse’ – aanhoudt. Molenbeekse ‘jongeren’ (u weet wel) – dixit VRT – wordt geen haar in de weg gelegd, ook niet als die de politie bekogelen, rellen aanstoken en zelfs een arme vrouw aanrijden met de auto. (Bekijk hiervoor trouwens deze montage die de rellen van afgelopen zaterdag vergelijkt tussen de commerciële omroep VTM en de publieke omroep VRT.) Diezelfde burgemeester zit ondertussen ook op ramkoers met zijn politiekorps en met zijn Brusselse minister-president (nochtans ook PS), wat in tijden van hoge terreurdreiging ongehoord is, en dat is zacht uitgedrukt. Adding insult to injury weert hij Vlamingen en beledigt hen ronduit door hen allen ‘extremisten’ te noemen. Zelfs als zijn Brusselse PS-chef Laurette Onkelinx hem hiervoor op de vingers tikt, neemt hij zijn woorden niet terug. De kritiek van de liberale Brusselaars en zowat alle Vlaamse partijen – van Groen tot N-VA – neemt ondertussen toe.

Accumulatie van voortdurend slecht nieuws over Brussel zal ook in de volgende maanden voelbaar zijn, en allicht niet afnemen. Als de burgemeester zelf dat mee in de hand werkt, dan heeft de hoofdstad een ernstig probleem. Molenbeek spreidt zo zijn tentakels uit over de Brusselse buurgemeenten. De rest van het land haalt de schouders op, ceeps calm and carries on.