Allen naar Amsterdam

Die tweet stuurde Marcia De Wachter maandagavond de wereld. De dame is niet van gisteren, ze is directeur van de Nationale Bank van België en ondervoorzitter van de Hoge Raad voor Werkgelegenheid. Ook zij kijkt met verstomming naar het weinig professionele schouwspel op de luchthaven in Zaventem en roept op tot een boycot. Vijf weken na de aanslagen is de inkomruimte grotendeels vernieuwd en is de veiligheid drastisch verhoogd met een dubbele controle bij het inchecken. Resultaat: ellenlange wachtrijen buiten de terminal, reizigers moesten vier à vijf uur aanschuiven, tientallen misten hun vliegtuig.

Nu waren aanpassingen na de aanslagen van 22 maart uiteraard hoogstnoodzakelijk. Maar de aanpak hiervan en de communicatie hierover liepen mank.

Het hoofdartikel gisteren in de progressieve krant De Morgen, niet te beschuldigen van Belgium bashing of ook maar een greintje Vlaams-nationalisme, loog er evenmin om. Bart Eeckhout had zijn virtuoze pen in vitriool gedoopt. En ging nu mee in de mantra van de ‘failed state’ die België is. Eeckhout: ‘De beelden van rijen wachtenden op de stoep van de luchthaven die alweer de wereld rond zijn gestraald, hebben een doodschop gegeven aan het imago van ons land. Nog altijd dringt het niet tot iedereen door, maar België heeft een zeer groot internationaal probleem. Noem je “Brussels” of “Belgium” in het buitenland, dan oogst je meewarigheid en onbegrip. Dit kost ons meer dan alleen prestige. Niets is gegarandeerd voor een land dat niet eens zijn luchthaven op orde krijgt. Ook niet de vestiging van internationale bedrijven en instellingen.’

Daarmee volgt hij de analyse van Matthew Kaminski, de Amerikaanse hoofredacteur van de Europese nieuwssite Politico. Die was in de zakenkrant De Tijd afgelopen weekend niet minder mals. ‘België is Somalië niet, maar er zit iets grondig scheef. Nergens zag ik een land met zo’n duur, ingewikkeld en fundamenteel inefficiënt overheidsbestel. Ik denk niet dat iemand een politieke constellatie met vijf parlementen in deze stad als efficiënt zou bestempelen.’ Niemand heeft in dit land de touwtjes in handen, en dat zie je, elke dag, stelt de Politico-hoofdredacteur.

Daarmee stapelt België week na week de ene blunder op de andere. Het imago van dit land – ik twijfel om nog een bezittelijk voornaamwoord  te gebruiken – krijgt de ene deuk na de andere. België wordt zo stilaan de riséevan deze planeet. (Ik denk er ernstig over na om me volgende week, tijdens m’n vakantie in Schotland, voor te doen als Nederlander.) En het zijn de stakeholders zelf van de samenleving die hiervoor verantwoordelijk zijn: ministers, vakbonden, ambtenaren … De steunpilaren van de staat die zichzelf ondergraven …

Spoedoverleg tussen de krachtdadige N-VA-minister van Binnenlandse Zaken en Veiligheid Jan Jambon, de politievakbonden en de luchthavenuitbater, zorgen de komende dagen voor een fikse afbouw van de wachtrijen, onder meer door profiling, naar het voorbeeld van de Amerikaanse en Israëlische luchthavens.

Maar qua imagoschade is het kwaad geschied.

Kurieren am Symptom

Parallel krijgt België van de Europese Unie een slecht rapport omdat het zijn begroting niet op orde krijgt. Minister Annemie Turtelboom stapte uit de Vlaamse regering. Twee academische experts nemen ontslag uit de parlementaire onderzoekscommissie naar de aanslagen, omdat hun onafhankelijkheid en deskundigheid in vraag wordt gesteld door een militante oppositie. En de vakbonden kondigen nu al nationale acties, betogingen en stakingen aan in juni en in oktober … Politiek lijkt in dit land op slecht theater, maar dat wordt subliem gespeeld.

Tot slot kraakt de Brusselse economie in haar voegen. Toeristen en vele Vlamingen mijden de stad. De horeca trekt er amper klanten. En dus blies voormalig hoofdredacteur van De Tijd Isabel Albers alarm. Met de hashtag#DiningforBrussels riep ze vorige week op om in Brussel op restaurant te gaan en nadien een foto te tweeën van het leeggegeten bord met het bestek zo geplaatst, dat het lijkt op een vredesteken.

De eerste paar dagen na haar oproep kreeg ze bijval. Maar al even snel doofde de actie uit. Het zegt veel over uw zuiderburen: het Midden-Oosten staat in brand, Westerse waarden staan onder druk, in België heerst een verhoogd veiligheidsniveau. Maar wij voeren actie door uit te gaan eten in de stad waar Brueghel begraven ligt. Alsof vork en mes bommengordels en kalasjnikovs kunnen verslaan. Rare jongens, wij Belgen (N/F).

En o ja, als u straks met vakantie gaat … #allennrAmsterdam