Crisis in de Wetstraat?

Crisis in de Wetstraat?

We kijken er bezuiden de Moerdijk al niet meer van op, een crisis meer of minder in de Wetstraat. Het is voor dit soort politieke relletjes dat het woord crisette is uitgevonden: een crisisje. Voor de galerij. Iedereen weet dat het wel weer opgelost geraakt, en dat wie de crisis uitlokt in feite de verliezer van de discussie is, maar dat wil verhullen door stoer op de borst te kloppen en zo’n crisis uit te lokken.

Versnippert rechts in Vlaanderen?

Versnippert rechts in Vlaanderen?

VVD, PVV, LP, Forum voor Democratie, VNL … Versnippering op rechts in Nederland haalde zelfs de krantenkoppen in Vlaanderen. Met een kiessysteem als het Nederlandse zou de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers er volgende keer heel anders kunnen uitzien. Vooral dan aan de rechterzijde van het landschap.

Is het dan enkel nog het veiligheidsdiscours waar de N-VA ernstig mee wil uitpakken?

Is het dan enkel nog het veiligheidsdiscours waar de N-VA ernstig mee wil uitpakken?

Je moet het Bart De Wever wel aangeven. Niemand anders beheert zo het opinielandschap als hij. Zelfs de laatste paar zinnetjes in een groot interview, beheersen nu al dagen Wetstraatwereld. (DT, 14.09) ‘Als de kiezer het toelaat, doen we voort zonder de PS. Dwingt de kiezer ons toch met de PS te spreken, zullen we ons communautaire programma op tafel leggen.’ Het leverde hem een storm van kritiek op vanuit de Vlaamse Beweging, bekommernissen zelfs vanuit de pers – sommigen kijken al handenwrijvend toe naar de beschadiging die dit de N-VA berokkent, en een eerste openlijke dissidentie van parlementsleden.

NET ONDER BRUSSEL BEGINT DE MÉDITERRANÉE

NET ONDER BRUSSEL BEGINT DE MÉDITERRANÉE

In het hedendaagse België is er heel wat gefederaliseerd. Politicologen merken op dat dat een fout begrip is. Het moet zijn: gedefederaliseerd. Bevoegdheden zijn van het centrale  (federale) niveau overgeheveld naar de deelstaten. En dat zijn er heel wat in België. Vlaanderen, Wallonië, de Franse Gemeenschap, Brussel, de Duitse Gemeenschap … hebben allen eigen bevoegdheden. Behalve op vlak van fiscaliteit en sociale zekerheid. Twee strongholds van links én van België, waar de deelstaten geen vat op krijgen.

Wie gelooft Verhofstadt nog?

Wie gelooft Verhofstadt nog?

In de aanloop van de federale verkiezingscampagne van 2007 – Guy Verhofstadt had er net zijn tweede regering op zitten als premier – zat Paars op het eind van zijn Latijn. Christendemocratisch kopstuk Yves Leterme – de volgende premier – haalde Verhofstadt voorgoed onderuit met het stoute zinnetje ‘Wie gelooft die mensen nog?’ Elke keer als oud-premier Verhofstadt de grote woorden niet schuwt, weerklinkt dit zinnetje in mijn hoofd.